Psychodietetyka i związki między jedzeniem a psychiką

Związków między odżywianiem się a psychiką jest mnóstwo. Zatem choć jedzenie znajduje się wśród najbardziej podstawowych potrzeb życiowych człowieka – potrzeb fizjologicznych, na wielu polach ta potrzeba bardzo zbliża się do potrzeb wyższych, jak choćby poczucie bezpieczeństwa, uznania czy samorealizacji. Każdy dietetyk przyzna też, że w większości skutecznie poprowadzonych przez nich kuracji odchudzających sukces zależał od siły psychicznej pacjentów. I choć związki między dietetyką a psychologią znane są od dawna, dyscyplinę łączącą wiedzę obu wyodrębniono dopiero niedawno. Oto czym zajmuje się psychodietetyka i dlaczego warto ją studiować.

Nie tylko psychika wpływa na nasz sposób odżywiania się, ale również sposób odżywiania wpływa na psychikę. Aby się o tym przekonać, wystarczy spojrzeć na takie choroby dotykające równocześnie i ciała, i umysłu, jak anoreksja i bulimia. Oczywistą chorobą wynikającą ze słabej jakości diety jest też choćby depresja oraz inne zaburzenia nastroju. Gdy w organizmie brakuje kluczowych substancji odżywczych, dochodzi do problemów z koncentracją, pamięcią, pojawia się apatia, zniechęcenie.

Związkami między odżywianiem a psychiką zajmuje się właśnie psychodietetyka. To dziedzina, która bada rolę czynników psychologicznych w kształtowaniu i utrwalaniu się nawyków żywieniowych i w możliwościach ich zmiany. Psychodietetyka jest specjalnością w ramach studiów na kierunku dietetyka i pozwala poszerzyć m.in. wiedzę o zaburzeniach odżywiania. Dzięki zajęciom w jej ramach student uczy się całościowo oceniać przyczyny nieprawidłowości związanych z odżywianiem oraz skuteczniej pomagać osobom chorym na różnorodne schorzenia dietozależne (cukrzyca, insulinooporność, miażdżyca, choroby serca).

Psychodietetyka uczy, że nadwaga i inne problemy związane z jedzeniem nie wynikają jedynie z niskiej świadomości żywieniowej czy predyspozycji genetycznych, ale także z niskiego poczucia własnej wartości, rozmaitych lęków, nadmiaru stresu, trudności w radzeniu sobie z problemami. Dietetyk wykształcony w tym kierunku potrafi nie tylko ocenić stan zdrowia pacjenta i ułożyć dla niego właściwą dietę, ale także odpowiednio zmotywować do zmian. Jego kompetencją jest wprowadzanie zmian w jadłospisie pacjenta oraz tworzenie programu modyfikacji niewłaściwych zachowań i nawyków żywieniowych. Z takim przygotowaniem zawodowym można pracować nie tylko z pacjentem indywidualnym, ale również z różnorodnymi grupami społecznymi, prowadząc dla nich szkolenia i akcje profilaktyczne.